2-12-Derd ve belâlar, günâhlara keffâretdir


 12 — İKİNCİ CİLD, 75. ci MEKTÛB

 
Bu mektûb, mirzâ Muzaffer hâna yazılmışdır. Dostlara verilen sıkıntıların ve be­lâların, günâhlara keffâret olduğu ve yalvararak afv ve âfiyet istemek lâzım oldu­ğu bildirilmekdedir:
 

Allahü teâlâ, size lâyık olmıyan şeylerden selâmet versin! Dostlara dünyâ sıkın­tılarının ve belâların gelmesi, bunların günâhlarının afv olması için keffâretdirler. Yalvararak, ağlıyarak ve sığınarak, kırık kalb ile Allahü teâlâdan afv ve âfiyet di­lemelidir. Düânın kabûl olunduğu anlaşılıncaya ve fitneler kalmayıncaya kadar, böy­le düâ etmelidir. Dostlarınız ve iyiliğinizi istiyen sevenleriniz de, sizin için düâ et­mekde iseler de, derdlinin kendisinin yalvarması dahâ yerinde olur. İlâc almak ve perhiz yapmak, hastaya lâzımdır. Başkalarının yapacağı, olsa olsa, ona yardımcı olmakdır. Sözün doğrusu şudur ki, sevgiliden gelen herşeyi, gülerek, sevinerek kar­şılamak lâzımdır. Ondan gelenlerin hepsi tatlı gelmelidir. Sevgilinin sert davran­ması, aşağılaması, ikrâm, ihsân ve yükseltmek gibi olmalıdır. Hattâ, kendi nefsi­nin böyle isteklerinden dahâ tatlı olmalıdır. Seven böyle olmazsa, sevgisi tâm ol­maz. Hattâ, seviyorum demesi, yalancılık olur. Dînin koruyucusu hazretiniz, hiz­metden geri gelince, seferdeki hâlleri ve birlikde bulunanların çekdikleri sıkıntı­ları yazmışsınız. Selâmetiniz ve âfiyetiniz için fâtiha okundu. Yâ Rabbî! Unutduk­larımız ve yanıldıklarımız için bizleri sorguya çekme! Geçmiş ümmetlere yapdığın gibi, güç işleri bizlere yükleme. Yapamıyacağımız şeyleri emr etme. Bizi afv ve mag­firet eyle! Bize acı! Bizim sâhibimiz sensin! Düşmanlarımıza gâlib gelmemiz için bize yardım et!

Sübhâne Rabbike Rabbil’-izzeti ammâ yasıfûn ve selâmün alelmür­selîn velhamdü-lillâhi Rabbil’âlemîn. Vesselâm.

 

Tam İlmihal