Abdestin Edebleri

Abdestin edebleri yirmisekizdir:

Edeb, burada yapılması sevâb olup, yapılmazsa günâh olmayan şeyler demekdir. Hâlbuki, sünneti yapmak sevâb olup, yapmamak tenzîhen mekrûhdur. Edeblere, mendûb ve müstehab da denir. Abdestin edebleri şunlardır:

1 — Abdesti, namâz vakti girmeden önce almak. (Özr sâhiblerinin vakt girdikden sonra alması lâzımdır.)

2 — Halâda tahâretlenirken, kıbleyi sağ veyâ sol tarafa almak. Abdest bozarken kıbleye önünü ve arkasını dönmek tahrîmen mekrûhdur.

3 — Necâset bulaşmamış ise, su ile tahâretlenmek.

4 — Tahâretlendikden sonra, bez ile kurulanmak.

5 — Tahâretlendikden sonra, avret mahallini hemen örtmek.

6 — Başkasından yardım istemeyip, abdesti kendisi almak.

7 — Kıbleye karşı abdest almak.

8 — Her uzvu yıkarken, kelime-i şehâdet okumak.

9 — Abdest düâlarını okumak.

10 — Ağzına sağ el ile su vermek.

11 — Burnuna sağ el ile su vermek.

12 — Burnu sol el ile temizlemek.

13 — Ağzı yıkarken, dişleri (Misvâk) ile temizlemek. Misvâk bulunmazsa, fırça da kullanılabilir.

14 — Ağzı yıkarken, oruclu değilse ağzı çalkalamak. Buğazında hafîf gargara yapmak, abdestde de, guslde de sünnetdir. Oruclu iken mekrûhdur.

15 — Burnu yıkarken, suyu kemiğe yakın çekmek.

16 — Kulağı mesh ederken bir parmağı, kulak deliğine sokmak.

17 — Ayak parmaklarını tahlîl ederken, sol elin küçük parmağı ile tahlîl etmek.

18 — Elleri yıkarken, geniş yüzüğü oynatmak. Dar, sıkı yüzüğü oynatmak ise lâzım olup, farzdır.

19 — Su bol ise de isrâf etmemek.

20 — Suyu, yağ sürer gibi az kullanmamak (üç def’ada da, yıkanan yerden, en az iki damla su damlamalıdır.).

21 — Bir kabdan abdest alınca o kabı dolu bırakmak.

22 — Abdest bitince veyâ ortasında (Allahümmec-alnî minettevvâbîn…) düâsını okumak.

23 — Abdestden sonra (Sübhâ), ya’nî iki rek’at namâz kılmak.