İdüb raks o şem’ üzre pervâne-veş,
Urub ten hicâbın yıkam bî mecâl.

Olup kabrim içre çerâğ ol şuâğ,
Yana subh-ı mîâdadek lâ yezâl.

Delîl-i dem-i hayret olup o nûr,
Sıratın geçem berk-veş bî melâl.

Görem ol safâ içre dîdârını,
Çû arz-ı cemâl ola yevm-ül-visâl.

Zehî hoş huzûr ve zehî hoş sürûr,
Zehî hoş meâb ve zehî hoş me’âl.

Velhamdülillahillezi hedânâ lihâzâ ve mâ künnâ linehtediye levlâ en hedânâllahu. Vessalâtü alâ Resûlihillezî ürsile ilel âlemîn. Lilintibah ve alâ âlihilizâm ve eshâbihilkirâm küllemâ zekerehüzzâkirûn ve gafele an zikrihil gâfilûn.

[Bu işte bizi muvaffak eden ve hidâyete kavuşduran Allahü teâlâya dâimâ hamd olsun. O bize muvaffakıyyet ve hidâyet vermeseydi, biz hidâyete kavuşamazdık. Âlemlere hidâyet rehberi ve uyarıcı olarak gönderilen Resûlullaha “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem”, Âline ve Eshâbına “rıdvânullahi teâlâ aleyhim ecma’în” dâimâ salât ve selâm olsun!]

İmâm-ı Rabbânî hazretleri (Mektûbât) kitâbının 1.ci cild, 275.ci mektûbunda buyuruyor ki:

Sizin bu ni’mete kavuşmanız, islâmiyyet bilgilerini öğretmekle ve fıkh hükmlerini yaymakla olmuşdur. Oralara cehâlet yerleşmişdi ve bid’atler yayılmışdı. Allahü teâlâ, sevdiklerinin sevgisini size ihsân etdi. İslâmiyyeti yaymağa sizi vesîle eyledi. Öyle ise, din bilgilerini öğretmeğe ve fıkh ahkâmını yaymağa elinizden geldiği kadar çalışınız. Bu ikisi bütün se’âdetlerin başı, yükselmenin vâsıtası ve kurtuluşun sebebidir. Çok uğraşınız! Din adamı olarak ortaya çıkınız! Oradakilere emr-i ma’rûf ve nehy-i münker yaparak, doğru yolu gösteriniz! Müzzemmil sûresinin ondokuzuncu âyetinde meâlen, (Rabbinin rızâsına kavuşmak istiyen için, bu elbette bir nasîhatdir) buyuruldu.