12 — Selâm verirken iki yanına bakmak.

13 — İmâmın, Cum’a ve bayram namâzlarından başka, her namâzda birinci rek’atde ikinci rek’atde okuyacağının iki misli uzun okuması.

14 — Rükü’dan kalkarken imâmın ve yalnız kılanın (Semi’allahü limen hamideh)demesi.

15 — Rükü’dan kalkınca (Rabbenâ lekel-hamd) demek.

16 — Secdede ayak parmaklarını bükerek uçlarını kıbleye çevirmek.

17 — Rükü’ ve secdelere inerken ve secdelerden kalkarken (Allahü ekber) demek.

18 — Elleri ve dizleri yere koymak.

19 — Topukları, kıyâmda birbirinden dört parmak eni kadar uzak, rükü’da, kavmede ve secdede bitişik tutmak.

20 — Fâtihadan sonra “âmîn” demek, rükü’dan önce tekbîr almak, rükü’da, elleri, parmakları açık olarak, diz kapakları üzerine bağlamak, secde için tekbîr almak, otururken sol ayağını yere yatırıp, sağ ayağını dikip oturmak, iki secde arasında oturmak.

Akşam namâzında kısa sûreler okunur. Sabâh namâzında ilk rek’at, ikincisine nisbetle dahâ uzun yapılır. İmâma uyan kimse, Fâtiha ve zamm-ı sûre okumaz.Sübhâneke okur. Tekbîrleri söyler. Tehıyyât ve salevât-ı şerîfeleri okur.

NAMÂZIN MÜSTEHABLARI

1 — Namâz kılarken secde yerine bakmak.

2 — Rükü’a gitdiği zemân, ayaklarına bakmak.

3 — Secdede burun ucuna bakmak.

4 — Tehıyyâta oturunca, dizlerinin üstüne bakmak.

5 — Fâtihadan sonra okunacak âyet mikdârı, sabâh ve öğle namâzlarında uzun, akşam namâzlarında kısa olmak.

6 — İmâma uyan kimse, tekbîri gizli olarak almak.

7 — Rükü’da parmaklarını açıp, dizi üzerine koymak.