KELİME-İ TENZÎH

(Sübhânallahi ve bi-hamdihi sübhânallahilazîm). Bu krlime-i tenzîh, (Mektûbât Tercemesi) kitâbının 307 ve 308.ci mektûblarında yazılıdır. Bunu sabâh ve akşam yüz kerre okuyanın günâhları afv olur. Derdlerden kurutulur. Bir dahâ günâh işlemekden muhâfaza olunur

—

Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” buyurdu ki, (Allahü teâlanın çok sevdiği kimse, dînini öğrenen ve başkalarına öğretendir. Dîninizi islâm âlimlerinin ağızlarından öğreniniz!)

Hakîkî âlim bulunmayan, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitâblarından öğrenmeli ve bu kitâbların yayılmasına çalışmalıdır. İlm, amel ve ihlâs sâhibi olan müslimâna (İslâm âlimi) denir. Bu üçünden biri noksan olup da, kendini âlim tanıtana (kötü din adamıi yobaz) denir. İslâm âlimi, insanı, se’âdet kapılarını açan sebeblere kavuşdurur, dînin bekçisidir. Yobaz, insanı, felâkete sürükleyen sebeblerin içine düşürür, şeytânın yardımcısıdır. [1] İstigfâr düâsını okumak, derdlere, sıkıntılara mâni’ olan sebeplere kavuşdurur. İstigfâr düâsı, (Estagfirullâlel’azîm, ellezî lâ ilâhe illâ hüv el hayyel kyyûme ve etûbü ileyh)dir.

—

[1] İhlâs ile amel etmek için öğrenilmeyen ilmin fâidesi olmaz. (Hadîka) cild 1, sahîfe 366 ve 367 ve (Mektûbât) cild 1. 36, 40, 59.cu ve 157.ci  mektûblarına bakınız!